สาวฮานอยหัวใจเกินร้อย ชนเผ่าเร่ร่อนยุคดิจิตอล

“การเดินทางของเธอไปยังประเทศอื่นๆ เพื่อหาอะไรใหม่ กลับกลายเป็นการเดินทางไปใน 25 ประเทศ ในเอเชียและแอฟริกา กินเวลา 2 ปี โดยเริ่มต้นจากเงินติดตัวที่คิดเป็นเงินไทยก็สองหมื่นบาทเศษๆ” อ่านเรื่องของสาวน้อยฮานอยคนหนึ่งจากเวียดนามเน็ต บริดจ์ แล้วรู้สึกว่าเป็นเรื่องดีๆ ที่น่าจะถ่ายทอดสู่กันฟัง เผื่อมันจะปลุกพลังคนรุ่นใหม่ให้ลุกโชนขึ้นมาได้บ้าง เหตุที่เข้าไปอ่านก็เพราะพาดหัวเรื่องที่บอกว่า “เด็กสาวเวียดนามเดินทางไปใน 25 ประเทศ ด้วยเงิน 700 เหรียญสหรัฐ” ชื่อเต็มๆ ของเด็กคนนี้คือ เหงียน ทิ ขาน เวียน น่าจะเป็นเด็กที่มีอะไรพิเศษบางอย่างในตัว เพราะเธอเข้าเรียนชั้นมัธยมที่โรงเรียนสำหรับเด็กที่มีความสามารถพิเศษในสังกัดมหาวิทยาลัยแห่งชาติฮานอย พอเรียนจบมัธยมแทนที่จะสมัครเข้าเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัย เธอกลับเลือกเดินทางไปทำงานที่มาเลเซีย ทำงานไปเกิดความรู้สึกเบื่อขึ้นมา สิ่งที่ วาบขึ้นมาในความคิดของเธอคือการเดินทางไปยังประเทศอื่นๆ บางประเทศ แต่การเดินทางของเธอไปยังประเทศอื่นๆ เพื่อหาอะไรใหม่ กลับกลายเป็นการเดินทางไปใน 25 ประเทศ ในเอเชียและแอฟริกา กินเวลา 2 ปี โดยเริ่มต้นจากเงินติดตัวที่คิดเป็นเงินไทยก็สองหมื่นบาทเศษๆ เป็นคนไทยก็ต้องเรียกว่าหัวใจเกินร้อย และในสองปีที่ว่านั้นเธอไม่เคยเข้าพักในโรงแรมเลย ในการเดินทางไปไหนต่อไหนก็อาศัยสองเท้าพาไปวันละ 40-50 กิโลเมตร และการโบกรถ อาศัยเครือข่ายแบ่งปันบ้านให้นักเดินทาง (Couchsurfing.org) เป็นตัวช่วยในเรื่องที่พัก […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....

เมืองลูกกวาด

http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/222222_10150592593685324_535230323_18131458_810037_n.jpg

สีสันของเมืองดาลัตในเวียดนามขึ้นชื่อมากกับสถาปัตยกรรมแบบยุโรป เมืองนี้น่ากินจริงๆ เพราะหลากสีสัน เราจองตั๋วเครื่องบินสายการบินเวียดนาม แอร์ไลน์ตั้งแต่ตอนอยู่เมืองไทย มีคนบอกว่าแม่โขง แอร์ไลน์ถูกกว่า แต่เช็คผ่านเว็บแล้วก็เซมๆ ครับ งั้นเอาเวียดนาม แอร์ไลน์ดีกว่า กลับจากมายโจ้วถึงฮานอยตอนเย็น ออกไปเดินเที่ยวอีกรอบ บวกกับตื่นเช้าหากินข้าว แล้วก็เดินอีกรอบ รอบนี้ถ้าจำไม่ผิดเปลี่ยนถนนเดินไปนิดเดียว โชคดีที่เปลี่ยนถนน เพราะสิ่งเราเจอและตั้งใจไว้แล้วมันไม่เจอก็ได้เจอ คือ แกลเลรี อาร์ตในฮานอย มีหลายแบบ แต่แบบที่เราเลือกเข้าไปเป็นงานอาร์ตจริงๆ ไม่คอมเมอร์เชียล อาร์ต มันออริจินัล แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมา เพราะเกรงใจเขา เดินเข้าไปสองสามแกลเลอรี่ พออิ่มศิลป แล้วก็ไปเจอ พร็อพพากันด้า  อาร์ตอีก แต่ว่ามันมีหลายร้าน ไม่รู้ร้านไหนมาก่อนมาหลัง ได้ภาพขนาดโปสการ์ตมาจำนวนหนึ่ง กับภาพโปสเตอร์ขนาดเล็กมาอีกสองภาพ ถัดไปเป็นโบสถ์ Notre Dame ของฮานอย ที่ไม่คิดว่าจะจเอแล้ว ที่เล่ามานี่อาจจะจำวันสับสนก็ได้ (ฮา) สุดท้ายก็กลับมาโรงแรมแล้วเช็คเอาต์ออกไปขึ้นแท็กซี่ที่จองไปสนามบิน จองคันหนึ่งได้มาอีกคันหนึ่ง จองเหมาจ่ายได้เปิดมิเตอร์ โดนโขกจนอ่วม 600 กว่าบาท แม่งขับรถเกียร์สี่ ไอ้เวร แนะนำสำหรับคนไม่เขี้ยวเลยนะครับ บินไปฮานอยซื้อตั๋วแท็กซี่จากในสนามบินเลย ถ้าเป็นไปได้ให้จองตอนขากลับล่วงหน้าให้มารับที่โรงแรมด้วย […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....

ลุยเวียดนามตามหาไทยขาว (2)

http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/231171_10150585619925324_535230323_18094039_4994255_n.jpg

ย่ำเวียดนาม ตามหาคนไทยในมายโจ้ว ฮานอย-มายโจ้ว-ดาลัต-โฮจิมินห์   ตื่นเช้ามืดหกโมงออกไปเดินเล่นแถวตลาดใกล้โรงแรม เดินฝ่าเด็กโรงแรมที่ไม่ยอมตื่น จะเหยียบหัวแล้วยังไม่ตื่น ขากลับมามันก็ยังไม่ตื่น ปลุกเพื่อนร่วมเดินทางให้อาบน้ำอาบท่า ออกไปหาข้าวหาปลากินกันเอง เพราะเจ็ดโมงครึ่งพนักงานก็ยังไม่ตื่นกัน กลับมาโรงแรมเพื่อถ่ายทุกข์ รอรถมารับแปดโมงครึ่ง เป้าหมายของการเดินทางคือ มายโจ้ว ในจังหวัดหัวบินห์ เลยฮานอยขึ้นไป เราจะไปเทรกกิ้งแบบปานกลางและโฮมสเตย์กับฃาวบ้านไทยขาวในมายโจ้ว ทริปนี้จองซื้อทัวร์แบบส่วนตัว แต่ทางทัวร์ถามมาทางเน็ตว่ามีฝรั่งคนหนึ่งจะขอไปด้วยได้ไหม คำตอบคือไม่มีปัญหา อาจจะเป็นทัวร์ที่ลำบากลำบนนิดหน่อยแต่คุ้มค่า เดิมทีแผนแรกว่าจะไปซาปา แต่มันติดที่เป็นวันหยุดไม่สามารถจองตั๋วรถไฟจากฮานอยไปลาวไกได้ ก็เลยค้นหาเส้นทางเดินทางอื่นๆ เพราะตั้งใจว่าไปซาปาเที่ยวนี้จะไปโฮมสเตย์กับไทยขาวเหมือนกัน ที่ซาปาพอมีหมู่บ้านไทยขาว แต่เทียบกับมายโจ้วแล้ว ซาปาถือเป็นเด็กๆ ได้โปรแกรมมายโจ้วมาด้วยเหตุฉะนี้ละครับ รถมารับพร้อมไกด์กับเพื่อนฝรั่ง ใช้เวลาบนรถตู้กว่าสามชั่วโมง มีแวะพักระหว่างสองตุด จุดแรกเป็นร้านขายของขายเครื่องดื่มที่ไม่มีปะไรพิเศษ แวะฉี่กันน่ะ ส่วนจุดที่สองเป็นริมเขาที่ชาวบ้านไทยขาวมาขายของกัน ดูเหมือนจะมีม้งปนๆ อยู่ ภาษาไทยที่พอได้ยินแถวนี้คือ ลำๆ  เขาร้องขายข้าวหลามน่ะครับ จากจุดนี้ที่เกิดอุบัติเหตุส่วนตัวของลูกสาวนิดหน่อย ก็ไปต่อจนถึงหมู่บ้านพมคุง เป็นหมู่บ้านดักแขกโฮมสเตย์กับไทยขาว เดินดูรอบๆ ทั้งหมู่บ้านทำโฮมสเตย์กันหมด รับไกด์ท้องถิ่นชาวไทยขาวอีกคน แต่เธอไม่ค่อยพูดไทย กินข้าวกลางวันกันที่นี่ เริ่มพูดคำไทยกับพวกเขาเพิ่มขึ้น เช่น กินเข่า กินน้ำ สั่งน้ำ 1 […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....

เฝอคากิ…แก้หนาว

http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/hs754.ash1/164554_10150375275005324_535230323_16413909_5227273_n.jpg

ทำเฝอกันหน่อย เฝอที่เคยกินมา ชอบในลาว แวะที่ไหนกินที่นั้น เฝอเนื้อควายนุ่ม น้ำซุปเนียน มียอดบักถั่วที่เข้ากันดีจริงจัง ไปฮานอยคราวก่อน กว่าจะได้กินเฝออร่อยข้างที่พักก็วันจะกลับแล้ว ที่ไม่ค่อยได้กินเพราะคณะทัวร์ตุหรัดตุเหร่ เดินไปเรื่อย หิวเมื่อไหร่กินเมื่อนั้น หิวทีไร หาร้านเฝอไม่ได้สักที เฝอเจ้าหนึ่งที่มีโอกาสได้กิน เป็นเฝอคากิ…โย่ว คากิมันของชอบอยู่แล้ว ที่ได้กินก็เพราะไปดูหุ่นกระบอกน้ำ แล้วก็ตุหรัดตุเหร่ไปหากินแถวหลังโรงหุ่น เจอเจ้านี้เข้า เด็ดมาก กินจนท้องครากเพราะคณะทัวร์ต่างก็ตักคากิในชามตัวเองมาใส่ ชามข้าพเจ้า วันนี้คิดถึงเฝอคากิที่ว่า เลยมาทำกันดูหน่อย ทำมั่วๆ กันไปแบบเฝอๆ เหวอๆ เจียวหอมใหญ่ หอมแดง ซอย ก้านต้นหอม กับ ขิงข่าสองสามแว่น ให้นิ่ม คั่วโป๊ยกั้ก อบเชย แล้วทั้งหมดลงใส่ในน้ำต้มเดือด ราไฟอ่อนเอาคากิใส่ลงไปเคี่ยวอย่างยาวนานหลายชั่วโมง ปรุงรสด้วยน้ำปลา หมั่นเติมน้ำลงไปหน่อย เคี่ยวกันจนกว่าน้ำซุปจะเนียน และคากินุ่มระดับแทะได้ ไม่เปื่อยแทบละลายแบบคากิ ร้านข้าวขาหมู ที่เหลือก็แค่ลวกเส้นก๋วยเตี๋ยว ผัก ใส่ชาม ตักคากิใส่ พร้อมน้ำซุป โรยพริกไทย ผักชี มีแถมให้มันออกเฝอๆ คือ กะปิกับมะนาว […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....