IMG_3696

“ผลลัพธ์ที่ออกมาอาจจะไม่สอดคล้องกับแนวโน้มที่เชื่อกันว่าเพื่อนดีๆ มีคนเดียวก็พอ เพราะความสัมพันธ์เชิงสถิติที่ค้นพบจากฐานข้อมูลดังกล่าวกลับได้ออกมาว่าการมีเพื่อนมากๆ ตั้งแต่สมัยวัยรุ่นกลับช่วยให้มีชีวิตที่ดีกว่าและอายุยืนกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระหว่างสมัยวัยรุ่นและเมื่ออายุมากขึ้น การมีเพื่อนมากสัมพันธ์กับการมีสุขภาพดีมากกว่าพวกที่มีเพื่อนน้อยหรือพวกที่โดดเดี่ยวทางสังคม” (ศิริพงษ์ วิทยวิโรจน์ : มติชนรายวัน ฉบับจันทร์ที่ 18 มกราคม 2559) สุขภาพดีถ้ามีเพื่อนมาก เพื่อนมากดีกว่าเพื่อนน้อย มักจะได้ยินพูดกันอยู่เสมอว่าการมีเพื่อนดีๆ เพียงแค่คนเดียวดีกว่าการมีเพื่อนมากมายแต่ไร้คุณภาพหรือไม่ใช่เพื่อนแท้ที่รู้ใจกันจริงๆ ยกเรื่องนิยามคำว่าดีในที่นี้ทิ้งไปก่อน เอาเป็นว่าดีในแบบที่เราแต่ละคนเข้าใจกันอยู่ซึ่งคงแตกต่างกันแต่ช่างมันไปก่อน ผมคิดว่าและทึกทักเอาว่าคำพูดทำนองนี้ที่ดูคมๆ มีแนวโน้มจะชวนให้เราคล้อยตามกันเป็นส่วนใหญ่ พอได้ยินหรือได้เห็นก็มักจะนึกว่าเออ ใช่ว่ะ เพื่อนแท้มีคนเดียวก็เหลือเฟือแล้ว คนที่มีเพื่อนน้อยหรือแทบไม่มีเพื่อนเลยไม่ว่าด้วยเหตุผลหรือปัญหาใดๆ ก็ตาม อาจจะใช้ข้อความนี้เป็นเครื่องปลอบประโลมใจตัวเองไปได้เหมือนกัน คนทั่วไปอย่างเราๆ ท่านๆ อาจจะไม่เคยสงสัยและพยายามค้นหาคำตอบอย่างจริงจัง แต่สำหรับนักวิชาการแล้ว ไม่ว่าจะเป็นประเด็นยิบย่อยแค่ไหนก็สนใจแสวงหาคำตอบเชิงประจักษ์ไปทั้งนั้น เรื่องเพื่อนนี่ก็เช่นกัน มีผลการศึกษาเรื่องเกี่ยวกับเพื่อนอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว โดยที่ผ่านๆ มาก็ให้คำตอบคล้ายๆ กันว่า เช่น ที่พบจากงานวิจัยว่าคนในวัยผู้ใหญ่จะอายุยืนขึ้นหากมีความสัมพันธ์ทางสังคมมาก แต่มีงานวิจัยล่าสุดชิ้นหนึ่งของนักวิจัยแห่งมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลน่า ชาเปล ฮิล ที่เผยแพร่เมื่อเร็วๆ นี้ และถือว่าเป็นงานวิจัยชิ้นแรกที่ศึกษาความสัมพันธ์เชิงรูปธรรมระหว่างการมีอายุยืน การมีสุขภาพดี และความสัมพันธ์ทางสังคม ความสัมพันธ์ทางสังคมในที่นี้ก็คือความหมายของเพื่อนในแบบที่เราเข้าใจง่ายกว่านั้นเอง เพื่อนก็คือคนที่รุู้จักกัน มีการพบปะสนทนาแลกเปลี่ยน สรวญเสเฮฮา และกิจกรรมอะไรต่ออะไรที่เราทำๆ ร่วมกันกันอยู่นั่นละครับ ส่วนคำที่ว่าเชิงรูปธรรมก็คือการเอาข้อมูลเชิงปริมาณด้านต่างๆ […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....