(ฮานอย2) นาขั้นบันไดที่ซาปา

http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs306.snc3/28930_10150173966145324_535230323_11875660_7710629_n.jpg

ซาปา อยู่ขึ้นไปทางเหนือของฮานอย วิธีไปต้องนั่งรถไฟเที่ยวกลางคืน จากฮานอยไปถึงฮาลองไกตอนเช้ามืด แล้วนั่งรถตู้ต่อไปอีกสักชั่วโมงก็จะไปถึงซาปา วิธีที่ดีที่สุดคือ ซื้อทัวร์จากโรงแรมที่เราไปพักในฮานอย หาหนังสือเที่ยวซาปามาอ่านสักเล่ม แล้วเจรจากับทัวร์ว่าต้องการไปไหน เอเจนซี่ทัวร์มีเกลื่อนไปในฮานอย ถ้าไม่แน่ใจก็ติดต่อที่โรงแรมให้เขาจัดการให้ ราคาก็ลองต่อรองดู ที่ต้องซื้อทัวร์เพราะเราจำเป็นต้องมีไกด์ ไม่งั้นจะเผชิญกับปัญหาภาษาที่ยุ่งยากมากมาย ทัวร์จะรวมค่าที่พัก อาหารครบทุกมื้อให้เรา อย่างที่ไปมานี่ไปถึงลาวไกตอนเช้า  นั่งรถเข้าโรงแรม กินมื้อเช้า ออกไปเดินลงเขาขึ้นเขาสามชั่วโมง ถึงหมู่บ้านกัตกัต เป็นหมู่บ้านม้งดำ ระหว่างขาเดินลงเขา สองข้างทางสวยดี มีร้านขายของที่ระลึกของชาวเขาเป็นระยะๆ สุดท้ายไปถึงน้ำตก พักผ่อนสักพัก เดินกลับมาโรงแรม ขากลับนี่เหนื่อยหน่อยเพราะเดินขึ้นตลอด 4 กม. กลับมาถึงโรงแรมตอนบ่ายคล้อย กินข้าวกลางวัน พักผ่อน ตอนเย็นก็ออกไปเดินเล่นในเมืองอีกรอบ กลับมากินมื้อเย็น ภาพนาขั้นบันไดส่วนใหญ่เป็นวันที่สองที่ออกจากโรงแรมหลังมื้อเช้าเดินไกลราว 12 กม. วิวระหว่างทางตังแต่พ้นตัวเมืองซาปา บอกได้คำเดียวว่าคุ้มมากๆ พิสูจน์ได้จากรูปที่เอามาลงให้ดู ไปซาปาถ้าจะให้ดีลองศึกษาหมู่บ้านชาวเขา หลายแห่งจะมีโฮมสเตย์ หรือ จะไปเทรกกิ้งเบาๆ ก็แล้วแต่ ที่น่าจะไปแต่เราไม่ได้ไปคือหมู่บ้านไท ดำ ชนกลุ่มน้อยที่พูดภาษาตระกูลเดียวกับเรา “กินเข่า” นี่เข้าใจกันได้เลย หมายถึงกินข้าว เขามีโฮมสเตย์ด้วยถ้าต้องการ เสียดายที่เราวางแผนการเดินทางไม่เนี้ยบพอ […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....

ข้าวผัด พริกกะเกลือเนื้อปู

http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs558.snc3/30528_116550511698441_109926812360811_170006_7513935_n.jpg

เมื่อวานต้มเนื้อ หุงข้าวกล้อง กินเย็น เช้าเอาไปกินที่ทำงาน ข้าวก็ยังเหลืออีกถ้วย เย็นนี้กลับมาบ้าน ข้าวเก่า เอามาทำข้าวผัดน่าจะอร่อยดี ข้าวผัดพริกกะเกลือ ไม่ยากเกินทำ ไม่ต้องหาอะไรเพิ่ม บังเอิญมีเนื้อปูแช่แข็งในตู้เย็น เก็บไว้นานแล้ว เอามารับใช้ไปด้วยเลยดีไหม ปอกกระเทียม ล้างให้สะอาดปราศจากสารเคมี โขลกในครกครกกับเกลือและพริกขี้หนูสด ตั้งกระทะ ใส่น้ำมันนิดหน่อย พอน้ำมันร้อนก็เอาพริกที่โขลกลงไปเจียวจนหอม แล้วใส่เนื้อปูลงไปผัด จนเนื้อปสุกส่งกลิ่นปูสุกออกมาก็ตอกไข่ลงไปผัดคลุกเคล้า เช็ดกระทะ แล้วเทข้าวกล้องสวยเก่าของเราลงไปไปผัดไฟแรง ให้เข้ากันจนได้ที่ ดีดน้ำตาลทรายลงไปนิด คลุกอีกสองสามที ปิดไฟโรยตอนหอมซอยลงไป คลุกทีสองที ตักใส่จาน บีบมะนาวสักซีก มีผักสดแนม ผักสดจานนนี้ว่าจะทำซุปมิโสะ แต่ยังไม่ได้ทำ ดูแล้วก็น่าจะอร่อยดี ข้าวผัดพริกกะเกลือใส่เนื้อปูสู้ร้านที่เมืองตราดได้เนาะ Share on Facebook

Share on Facebook

อ่านต่อ.....

ฮา น้อย..ฮานอย 1

http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs375.snc3/24058_10150171680245324_535230323_11811088_4072768_n.jpg

ตามแผนการแบบไม่มีแผน เราไปฮานอยวันอาทิตย์ที่ 18 เม.ย. ไปถึงสนามบินนอยไบโดยไม่มีแผน ทำให้มีเวลาไม่มีแผนอะไรเลยตั้งแต่กลางวันของวันอาทิตย์ ไปจนถึงค่ำของวันจันทร์ ตอนแรกที่พรรคพวกชวนเมื่อเกือบปีก่อนบอกว่าตั๋วไปกลับฮานอยถูกมาก แค่สองพันบาท จะไปด้วยกันมั้ยหลังวสงกรานต์ ก็ตกปากรับคำกันไป เหตุสำคัญเพราะเคยฮานอยสมัยเวียดนามเพิ่งเปิดประเทศใหม่ๆ เมื่อราว 20 ปีเศษๆ มาแล้ว ชอบมาก เพราะมีบรรยากาศเก่าๆ เต็มไปด้วยจักรยาน และสามล้อ ผู้หญิงเวียดนามแต่งชุดอ่าวหญ่ายเดินกันขวักไขว่ แค่เดินเล่นก็คุ้มแล้ว แถมอ่านคนไปเที่ยวฮานอยตามเว็บมีแต่คนบอกว่าฮานอยยังไม่เปลี่ยนไปจากเดิมเลย ที่เขาว่าไม่เปลี่ยนเขาคงไปกันสักสิบปีมานี้ สำหรับเราพอผ่านไปยี่สิบกว่าปี ไปอีกทีเที่ยวนี้ นี่มันไม่ใช่ฮานอยของฉันแล้ว ผู้หญิงในชุดประจำชาติเวียดนาม หาได้ยากเย็นจักรยานหายไปกลายเป็นพวกส่วนน้อย  สามล้อกลายเป็นยานพาหนะสำหรับนักท่องเที่ยว ชาวบ้านเลิกใช้แล้ว มอร์เตอร์ไซค์ครองถนน ตึกรามเก่าๆ ต้องพยายามถ่ายเจาะ เพราะของใหม่แทรกขึ้นมา ของเก่าถ้าไม่ใช่สถานที่สำคัญจะโดนปล่อยปละละเลย และเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของอาคารบ้านเรืือนที่หายไป คือ หลังคากระเบื้องแบบเกล็ดปลา จับตระไคร่ ส่วนใหญ่เขาเปลี่ยนเป็นหลังคาอะลูมิเนียมกันหมด กระเบื้องแบบดั้งเดิมที่เป้นเอกลักษณ์มากๆ แทบจะหาไม่ได้ ในเวลาวันครึ่งเราสี่คนก็เดินตะแล้ดแต๊ดแต๋ไปตามถนนและซอกซอยของฮานอย การข้ามถนนในฮานอย ห้ามมองซ้ายขวา ห้ามหยุด ให้เดินคุยกันไปเรื่อยๆ รถมอร์เตอร์ไซค์ รถยนต์จะวิ่งตรงมาหาเรา ถ้าเราหยุดจะเสียจังหวัดกันไปทั้งขบวน เขาจะไม่ชนเรา และเขาจะช่วงชิงไหวพริบกัน ใครมาก่อนไปก่อน ขนาดรถไปจ่อกันกลางลำ […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....

แพ้ชนะก็ไร้เงาเจ้าขุนทอง

http://fc00.deviantart.net/fs70/f/2010/098/0/4/0408e26e8950e8886b6c4ce87019cd6d.jpg

กองเชียร์อึกทึกฮึกเหิม แต่งแติมปลุกปั่นกันฉิบหาย ฉันมองเห็นความจริงนั่งร้องไห้ อยู่ใต้ตาลโตนดเจ็ดต้น เห็นเจ้าการะเกด แกว่งกริชเลือดนองท้องถนน ขี่ม้าเทศไปช่วยเจ้าขุนทองปล้น ไม่เห็นคนอื่นเป็นคนอีกต่อไป วัดเอ๋ย วัดโบสถ์ ตาลโตนดเจ็ดต้นหายไปไหน รบราฆ่าฟันกันจนบรรลัย แพ้ชนะก็ไร้เงาเจ้าขุนทอง Share on Facebook

Share on Facebook

อ่านต่อ.....