ท้องถิ่นเวียดนามล้ม 13 เขื่อน

“ตัวอย่างล่าสุดก็คือ กรณีการเพิกถอนใบอนุญาตการสร้างโรงไฟฟ้าพลังน้ำ หรือพูดง่ายๆ ก็คือการสร้างเขื่อนเพื่อผลิตไฟฟ้า ในช่วงเวลาสองเดือนที่ผ่านมา จังหวัดเกียลาย เพิกถอนไปทั้งหมด 13 โครงการด้วยกัน ด้วยเหตุผลว่าโครงการเหล่านี้จะส่งผลกระทบในทางลบต่อสิ่งแวดล้อม” หยุดสร้างเขื่อนในเวียดนาม สะท้อนการปกครองท้องถิ่น สัปดาห์ก่อนมีข่าวปรากฏในสื่อไทยข่าวหนึ่งว่ารัฐบาลเวียดนามประกาศใช้กฏหมายห้ามผู้ใช้สื่อสังคมออนไลน์แชร์ข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ สำนักข่าว หรือเว็บไซต์ที่รัฐเป็นเจ้าของ และและยังระบุห้ามผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตต่างประเทศ จัดหาข้อมูลที่ต่อต้านเวียดนาม บ่อนทำลายความมั่นคงของชาติ กฎระเบียบสังคม และความสามัคคีของชาติ หรือข้อมูลที่บิดเบือน ใส่ร้ายป้ายสี และทำให้องค์กรและบุคคลเสื่อเสียเกียรติและศักดิ์ศรี เวียดนามเป็นประเทศคอมมิวนิสต์ที่จำกัดสิทธิในการแสดงความคิดเห็นของประชาชนโดยเฉพาะที่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐบาล ใครเคยไปเวียดนามแล้วใช้อินเทอร์เน็ตจากที่พักหรือโรงแรมซึ่งมีให้บริการจะพบว่านอกจากช้าแล้วยังเจอการบล็อกเว็บไซต์อยู่บ่อยๆ โซเชียล เน็ตเวิร์กอย่างเฟซบุ๊กนี่ก็เจอกันเป็นระยะๆ แต่ก็แปลกที่ดูเหมือนว่าในแง่การปกครอง จะมีการกระจายอำนาจสู้ท้องถิ่นค่อนข้างมาก ถึงแม้จะไม่ได้เป็นประเทศประฃาธิปไตยที่มีการเลือกตั้งผู้แทนทั้งในระดับประเทศหรือท้องถิ่น แต่การกระจายอำนาจน่าจะมากกว่าเมืองไทยหลายเท่า มีหลายเรื่องที่ท้องถิ่นตัดสินใจได้เองในแบบที่เราไม่อาจพบเห็นได้ในเมืองไทย ตัวอย่างล่าสุดก็คือ กรณีการเพิกถอนใบอนุญาตการสร้างโรงไฟฟ้าพลังน้ำ หรือพูดง่ายๆ ก็คือการสร้างเขื่อนเพื่อผลิตไฟฟ้า ในช่วงเวลาสองเดือนที่ผ่านมา จังหวัดเกียลาย เพิกถอนไปทั้งหมด 13 โครงการด้วยกัน ด้วยเหตุผลว่าโครงการเหล่านี้จะส่งผลกระทบในทางลบต่อสิ่งแวดล้อม โครงการหนึ่งที่ผู้บริหารของจังหวัดบอกว่าจะสร้างความเสียหายหนักที่สุดคือโครงการดัก เซเป ที่จะผลิตไฟฟ้าเพียงแค่ 3 เมกกะวัตต์ แต่ทำลายผืนป่ามากถึง 26.4 เฮกตาร์ โครงารนี้นอกจะสร้างความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมแล้ว บริษัทที่ดำเนินโครงการยังล่าช้าได้ใบอนุญาตไปสองีกว่าแต่ก็ยังไม่ได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างใดๆ สำหรับคำถามว่าเหตุใดจึงให้ใบอนุญาตก่อสร้างไปก่อนหน้านี้ คำตอบของจังหวัดก็คือผู้ลงทุนให้ข้อมูลไม่ฃัดเจนเกี่ยวกับการสูญเสียพื้นที่ป่าในตอนยื่นขอ ทง่าหลังจากนั้นกรมการค้าและอุตสาหกรรมจังหวัดพบข้อมูลใหม่ว่าป่าอุดมสมบูรณ์จำนวนมากจะถูกทำลายเพราะโครงการ […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....

แท็บเล็ตนักเรียน บ.เวียดนามลุยเอง

Classbook แท็บเล็ตนักเรียน บ.เวียดนามสั่งลุย แท็บเล็ตนักเรียนหรือแท็บเล็ตเพื่อการศึกษาอย่างในบ้านเรานั้นมีอยู่ในหลายประเทศ ส่วนใหญ่ผ่านการอุดหนุนจากรัฐบาล ทั้งแบบอุดหนุนด้วยการแจกฟรีโดยรัฐบาล หรืออุดหนุนบางส่วน แต่การพัฒนาแท็บเล็ตเพื่อการศึกษาโดยตรงของภาคธุรกิจดูเหมือนจะไม่เคยเห็นมาก่อน นอกเหนือไปจากการพัฒนาตัวแอปพลิเคชั่นด้านการเรียนการสอน ไม่ไกลจากบ้านเรานัก คือ ประเทศเวียดนาม เมื่อเร็วๆ นี้มีการเปิดตัวแท็บเล็ตการศึกษา Classbook ขึ้นในฮานอย ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่เกิดความร่วมมือของบริษัท EDC บริษัทในเครือของ Vietnam Education Publishing House กับพันธมิตรจากเกาหลีใต้ สำหรับนักเรียนเกรด 1-12 ใน Classbook จะมีตำราและหนังสืออ้างอิงหลายร้อยเล่มสำหรับนักเรียน รวมทั้งแอปพลิเคชั่นวิชาต่างๆ อีกกว่า 20 แอปให้นักเรียนได้ใช้ในการเรียน อีบุ๊กเหล่านี้มีลักษณะเป็นแบบอินเทอร์แอคทีฟที่โต้ตอบกับผู้เรียนได้ ทั้งด้านเสียง วิดีโอ และการค้นหาเพิ่มเติมจากบทเรียน เชื่อโยงเนื้อหาเข้ากับมัลติมีเดีย นอกจากนั้นยังมีบททดสอบเพื่อการประเมินผลการเรียนของนักเรียนเองด้วย แต่ละวิชาจะมีส่วนประกอบที่มีชีวิตชีวา เช่น วิทยาศาสตร์ มีการเชื่อมโยงกับการทดลองที่สามารถจิ้มขึ้นมาดูได้ หรือ วิชาภาษาอังกฤษ ก็สามารถจิ้มเพื่อฟังเสียงอ่าน เป็นคำ เป็นประโยค์ หรือตลอดทั้งย่อหน้าได้ เป็นต้น สำหรับในเวอร์ชั่นสำหรับครูเพิ่มความสามารถในการค้นหาผ่านเว็บเข้าไปให้โดยไม่จำกัด และให้ครูสามารถเพิ่มบทเรียน เนื้อหา สำหรับการเรียนการสอนเพิ่มเติมเข้าไปได้ ค […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....

สาวฮานอยหัวใจเกินร้อย ชนเผ่าเร่ร่อนยุคดิจิตอล

“การเดินทางของเธอไปยังประเทศอื่นๆ เพื่อหาอะไรใหม่ กลับกลายเป็นการเดินทางไปใน 25 ประเทศ ในเอเชียและแอฟริกา กินเวลา 2 ปี โดยเริ่มต้นจากเงินติดตัวที่คิดเป็นเงินไทยก็สองหมื่นบาทเศษๆ” อ่านเรื่องของสาวน้อยฮานอยคนหนึ่งจากเวียดนามเน็ต บริดจ์ แล้วรู้สึกว่าเป็นเรื่องดีๆ ที่น่าจะถ่ายทอดสู่กันฟัง เผื่อมันจะปลุกพลังคนรุ่นใหม่ให้ลุกโชนขึ้นมาได้บ้าง เหตุที่เข้าไปอ่านก็เพราะพาดหัวเรื่องที่บอกว่า “เด็กสาวเวียดนามเดินทางไปใน 25 ประเทศ ด้วยเงิน 700 เหรียญสหรัฐ” ชื่อเต็มๆ ของเด็กคนนี้คือ เหงียน ทิ ขาน เวียน น่าจะเป็นเด็กที่มีอะไรพิเศษบางอย่างในตัว เพราะเธอเข้าเรียนชั้นมัธยมที่โรงเรียนสำหรับเด็กที่มีความสามารถพิเศษในสังกัดมหาวิทยาลัยแห่งชาติฮานอย พอเรียนจบมัธยมแทนที่จะสมัครเข้าเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัย เธอกลับเลือกเดินทางไปทำงานที่มาเลเซีย ทำงานไปเกิดความรู้สึกเบื่อขึ้นมา สิ่งที่ วาบขึ้นมาในความคิดของเธอคือการเดินทางไปยังประเทศอื่นๆ บางประเทศ แต่การเดินทางของเธอไปยังประเทศอื่นๆ เพื่อหาอะไรใหม่ กลับกลายเป็นการเดินทางไปใน 25 ประเทศ ในเอเชียและแอฟริกา กินเวลา 2 ปี โดยเริ่มต้นจากเงินติดตัวที่คิดเป็นเงินไทยก็สองหมื่นบาทเศษๆ เป็นคนไทยก็ต้องเรียกว่าหัวใจเกินร้อย และในสองปีที่ว่านั้นเธอไม่เคยเข้าพักในโรงแรมเลย ในการเดินทางไปไหนต่อไหนก็อาศัยสองเท้าพาไปวันละ 40-50 กิโลเมตร และการโบกรถ อาศัยเครือข่ายแบ่งปันบ้านให้นักเดินทาง (Couchsurfing.org) เป็นตัวช่วยในเรื่องที่พัก […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....

เมืองลูกกวาด

http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/222222_10150592593685324_535230323_18131458_810037_n.jpg

สีสันของเมืองดาลัตในเวียดนามขึ้นชื่อมากกับสถาปัตยกรรมแบบยุโรป เมืองนี้น่ากินจริงๆ เพราะหลากสีสัน เราจองตั๋วเครื่องบินสายการบินเวียดนาม แอร์ไลน์ตั้งแต่ตอนอยู่เมืองไทย มีคนบอกว่าแม่โขง แอร์ไลน์ถูกกว่า แต่เช็คผ่านเว็บแล้วก็เซมๆ ครับ งั้นเอาเวียดนาม แอร์ไลน์ดีกว่า กลับจากมายโจ้วถึงฮานอยตอนเย็น ออกไปเดินเที่ยวอีกรอบ บวกกับตื่นเช้าหากินข้าว แล้วก็เดินอีกรอบ รอบนี้ถ้าจำไม่ผิดเปลี่ยนถนนเดินไปนิดเดียว โชคดีที่เปลี่ยนถนน เพราะสิ่งเราเจอและตั้งใจไว้แล้วมันไม่เจอก็ได้เจอ คือ แกลเลรี อาร์ตในฮานอย มีหลายแบบ แต่แบบที่เราเลือกเข้าไปเป็นงานอาร์ตจริงๆ ไม่คอมเมอร์เชียล อาร์ต มันออริจินัล แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมา เพราะเกรงใจเขา เดินเข้าไปสองสามแกลเลอรี่ พออิ่มศิลป แล้วก็ไปเจอ พร็อพพากันด้า  อาร์ตอีก แต่ว่ามันมีหลายร้าน ไม่รู้ร้านไหนมาก่อนมาหลัง ได้ภาพขนาดโปสการ์ตมาจำนวนหนึ่ง กับภาพโปสเตอร์ขนาดเล็กมาอีกสองภาพ ถัดไปเป็นโบสถ์ Notre Dame ของฮานอย ที่ไม่คิดว่าจะจเอแล้ว ที่เล่ามานี่อาจจะจำวันสับสนก็ได้ (ฮา) สุดท้ายก็กลับมาโรงแรมแล้วเช็คเอาต์ออกไปขึ้นแท็กซี่ที่จองไปสนามบิน จองคันหนึ่งได้มาอีกคันหนึ่ง จองเหมาจ่ายได้เปิดมิเตอร์ โดนโขกจนอ่วม 600 กว่าบาท แม่งขับรถเกียร์สี่ ไอ้เวร แนะนำสำหรับคนไม่เขี้ยวเลยนะครับ บินไปฮานอยซื้อตั๋วแท็กซี่จากในสนามบินเลย ถ้าเป็นไปได้ให้จองตอนขากลับล่วงหน้าให้มารับที่โรงแรมด้วย […]

Share on Facebook

อ่านต่อ.....