บันทึกจากญี่ปุ่น

๑๘ มีนาคม ๒๕๔๓

ทรงผมอ่างอาบน้ำร้อน

วันเสาร์นี้ ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ เพลียเหนื่อย อยากจะพัก เช้าก็เอาผ้ามาซักหอบเบ้อเร่อ เครื่องซักผ้าที่ชั้นสองนี้ มีอยู่สี่เครื่อง

สามเครื่องน้าไม่มีปัญหา จำปุ่มได้ แต่อีกเครื่องมันรุ่นใหม่ กว่าจะหาปุ่มเพื่อเปิดฝามันได้แทบตายแน่ะ

วันนี้เช้า ไม่ว่างสามเครื่อง ว่างเครื่องเดียวคือไอ้เครื่องเปิดฝาไม่ออกนี่แหละ

พยายามปล้ำกับมัน เอาผ้าใส่เข้าไป ใส่ผงซักฟอกเข้าไป มันก็ไม่ทำงาน

ที่รุ้ว่าไม่ทำงานนี่ ผ่านไปเป็นชั่วโมงนะ เพราะกลับเข้าห้องมารอว่ามันซักเสร็จ พอไปเปิดฝาดู อ้าว เวรเอ๊ย สภาพเหมือนเดิมเลย ไม่มีน้ำสักหยด

แต่ในที่สุดก็ซักไอ้กองนี้ได้ ด้วยวิธีจิ้มๆ ไม่มั่วก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว ดูตัวหนังสือก็ว่ามันเหมือนกันแล้วนะ ทำไมกดไปแล้วไม่เหมือน

ยังไงก็ซักจนเสร็จ เปิดฝาดู ใกล้เที่ยงแล้ว อ้าว มีคราบผงซักฟอกขาวๆติดอยู่ตามกางเกง แสดงว่าไม่สะอาดแน่นอน

กลัวคันน่ะพี่น้อง

ไอ้สองเครื่องนั่นความจริงหยุดมานานแล้ว แต่ผ้าคาเครื่องอยู่

น้ากลับมาในห้องอีกสักพัก จนเกือบบ่ายละมั้ง ไปดูอีกที มันก็ยังกาเครื่องอยู่เหมือนเดิม

ตัดสินใจขั้นเด็ดขาด หยิบผ้ามันออก ใส่ผ้าน้าลงไปซักน้ำเปล่า คนอะไรไร้มารยาท ทิ้งผ้าไว้ในเครื่องค่อนวันแน่ะ เป็นคนอื่น อาจหายได้

หลังจากซักเสร็จ หลับไปสองตื่น ก็เอามาปั่น

วันนี้ปั่นนานไปหน่อย แห้งเช็ดเลย ทำให้เสื้อไม่ค่อยเรียบ แต่กางเกงสบายบรื๋อ

พรุ่งนี้ต้องไปโอซาก้า ทำไงดี ขี้เกียจรีด

นึกขึ้นมาได้ หมดกังวล เสื้อไม่ต้องรีด รีดทำไมเปลืองพลังงาน

ก็อากาศมันหนาวไง เล่นสเวตเตอร์ทับเข้าไป มองไม่เห็นเสื้อเชิร์ตแล้ว สเวตเตอร์ตัวนี้ของพี่สุนันท์ ยืมมาหลายที และหลายปีแล้วไม่ได้คืน

สบายใจได้ไม่ต้องรีดผ้า

หมดธุระส่วนตัวในบ้าน ก็ออกไปเดินเล่นนิดหน่อยข้างนอก ซื้อโน่นซื้อนี่เตรียมไว้กิน

มีอยู่เรื่อง ไม่เล่าไม่ได้

วันนี้ตอนสายๆ ลงไปอาบน้ำ พออาบเสร็จ ก็นึกสนุก แช่อ่างน้ำร้อนมันเสียหน่อย น้ำโคตรร้อนเลยนะ กว่าจะลงไปทั้งตัวได้ อึ๋ยๆ

อาบน้ำไม่ได้สระผม แช่อ่างก็แช่ปรกติ อ้อ อ่างเขามีไอ้ที่เปิดคล้ายน้ำวน นวดตัวดี

แช่ไปอย่างเพลินมากเลย

สักพักก็สบายตัวออกจากห้องน้ำ แต่งตัวเตรียมไปเดินเล่น สิ่งผิดปรกติก็เกิดขึ้น

ผมน้าน่ะสิ แปลกเชียว โด่ๆเด่ๆ แบบบังคับไม่ได้

คิดอยู่ตั้งนานว่าเกิดอะไรขึ้น สงสัยว่า เพราะแช่อ่างอาบน้ำร้อนนั่นแหละ มันเหมือนกับการเป่าผมไปด้วย

เพียงแต่ว่าตอนแช่อ่างเราไม่ได้มายุ่งกับผม เหมือนกับกับการเป่าสะเปะสะปะ

กลายเป็นทรงไร้ทรง

แต่น้าก็ช่างมันนะ หลังจากพยายามหวีแล้ว ผมมันไม่ยอม

วัยสะรุ่นญี่ปุ่นนี่ ผมมันอิสระมาก เหมือนไม่หวี เหมือนไม่ตัด ทั้งๆที่มันทำกันเสียเงินแพงมากๆ

ของน้าแค่แช่อ่างอาบน้ำร้อน ได้เลย เพียงแต่ไม่ได้โกรกเท่านั้นเอง

กระนั้นก็ตาม มีผมสีขาวแซมข้างหน้าตั้งหลายเส้น

วันต่อไป

กลับไปเมื่อวาน

กลับหน้าสารบัญ

กลับหน้าแรก