บันทึกจากญี่ปุ่น....น้าตู่ ณ ชิบะ

๑ สิงหาคม ๒๕๔๓
ปรายฟ้า...พูดอย่างนี้หนูโกรธแล้วนะ


จะเล่าให้ฟังสั้นๆละกัน ไม่มีอะไรจะบันทึกเท่าไร 
หลังจากเมื่อวานไปที่ทำงานโดยไม่มีอะไรทำ วันนี้ก็เลยไม่ไป และกะว่าพรุ่งนี้จะไม่ได้ด้วย
เหมือนกัน วันนี้ปวดหัวไง พรุ่งนี้ก็ปวดท้อง เรื่อยไป
	ความจริงมันปวดขาน่ะ 
	ตอนเย็นเดินไปซื้อของมากินนิดหน่อย 
	พอค่ำก็ออนไลน์  บัดดี้โฟน กับที่บ้าน
	เจ้าน้ำ มันก็เป็นเด็กซึ่ง “ไม่รู้จะคุยอะไร” เหมือนเดิม  แต่คืนนี้หนักกว่านั้น 
เพราะมีแต่คนไม่รู้จะคุยอะไรหมดเลย เจ้าน้ำนี่ขนาดถามยังไม่ค่อยจะตอบ
	ทีนี้เราก็คิดถึงสิ คิดถึงบ้าน คิดถึงลูก แล้วมันไม่มาคุยด้วย ก็เลยแกล้งแซวไปว่า 
	ถ้ายังงี้พ่อไม่กลับบ้านแล้ว  อยู่ต่อไปที่นี่แหละ ไม่มีใครคิดถึง ไม่มีใครมาคุยด้วย
	แว่วๆเสียงคุณปรายมาเลย แม่ก้อยเขาบรรยายมาอีกที  คุณปรายฟ้าบอกว่า 
พ่ออย่าพูดอย่างนี้  หนูโกรธแล้วนะ
	เอาแล้วมั้ยล่ะ ดันไปแหย่รังแตน อยู่ดีไม่ว่าดี
	หนูโกรธเฉยๆน่ะไม่เท่าไหร่ แต่หนูดันร้องไห้ด้วย จากร้องเบากลายเป็นร้องไห้โฮๆ
	แม่ต้องวิ่งไปดู  น้ำมาคุยแทน บอกว่าร้องไห้เลยเห็นมั้ย   
	เออว่ะ น้าก็ไม่รู้จะทำไง  อย่าร้องลูก ไม่ต้องร้อง พ่อกลับอยู่แล้ว  
	ไม่ได้โฮๆไกลๆนะ ใครสักคนต้องพามาใกล้ๆไมค์ หรือไม่ก็ใครเอาไมค์ไปใกล้ๆฟ้า 
ลั่นเลย
	ฟังแล้วจะร้องไห้ไปด้วยเหมือนกัน โธ่ ห้าเดือนกว่า ใครจะไม่คิดถึง
	สถานการณ์จะสงบยังไงก็ไม่รู้เหมือนกัน 
	แม่ก้อยเล่าให้ฟังเมื่อวันก่อน เขาดูโทรทัศน์กัน ในรัสเซีย  คนติดเหล้ากันเยอะ 
มันเลยมีการทำเหล้าปลอมขาย คนก็ไม่สนใจ จะกินน่ะ จะเมา  ทีนี้เขาก็เล่นเอายาอะไร
ก็ไม่รู้ไปหยดผสมในเหล้า จะให้คนมันเลิก คนกินเข้าไปนี่แย่เลย แล้วบอกว่าถ้ากินอีกจะตาย
	ฟ้าดูแล้วก็เริ่มตาแดง  ....หนูไม่อยากให้พ่อกินไอ้แบบนี้เลย เดี๋ยวพ่อตาย 
สงสารพ่อ
	จากตาแดง ค่อยๆกลายเป้นร้องโฮๆอีก แล้วก็เสียงสั่น...หนูคิดถึงพ่อๆ
	ปรายฟ้า เป็นคนเดียวหละมั้งที่รักพ่อและถ้อยทีถ้อยอาศัย ไม่หักดิบ
เหมือนแม่ก้อยกับเจ้าน้ำ
	เราเป็นคนกินเหล้า ทุกวัน  แม่ก้อยก็จะค้อนควัก งอนมั่งโกรธมั่ง   
..กินเข้าไปสิ เดี๋ยวก็ตาย..นั่นแน่มาลูกนี้เลย ใครมาพูดแบบนี้เราก็คิดว่า เออ ตายก็ดี จะได้จบๆ 
	เจ้าน้ำ...พ่อจะกินทำไมนักหนา
	คุณปราย ....พ่อจ๋า  กินเบียร์วันละขวดก็พอ เดี๋ยวพ่อไม่อยู่ หนูจะอยู่กับใคร
	นี่แหละนี่แหละ สะกัดได้ชะงัดนัก
 

วันต่อไป
กลับไปเมื่อวาน
กลับหน้าสารบัญ
กลับหน้าแรก