บันทึกจากญี่ปุ่น

๒๐ มีนาคม ๒๕๔๓

ชุมบุนโนะ ฮิ

วันนี้ทีแรกว่าจะงดเขียน เพราะไม่มีกิจกรรมอะไร แต่มานึกขึ้นได้ว่า เออ มันเป้นวันหยุดของญี่ปุ่นเขา เรียกวันนี้ว่าวัน ชุมบุนโนะฮิ เป็นวันแแห่งฤดูใบไม้ผลิ การจากไปของฤดูหนาว แต่ยังไงน้าก็เชื่อว่ามันยังหนาวอยู่

ช่วงนี้ของญี่ปุ่น เรียกได้ว่าเป็นช่วงเช็งเม้งก็ได้ ผู้คนจะอาศัยช่วงก่อนหน้าและหลังวันชุมบุนโนะฮิหนึ่งสัปดาห์ ออกไปไหว้บรรพบุรุษที่สุสาน

เขาบอกว่าวันนี้กลางวันกับกลางคืนยาวเท่ากัน

น้าก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะจริงหรือไม่จริง ที่รู้แน่ๆ วันนี้ตั้งใจว่าจะออกเดินไปดูไอ้สถานที่ดูนกของเมืองนี้สักหน่อย ตามที่ตั้งใจเอาไว้แล้ว

หลังจากซักรองเท้าเสร็จสรรพ ก็อาบน้ำแต่งตัวไปเดิน แดดออกดีเลยทีเดียว แต่ปรากฏว่ามีลมแรงมาก เดินเซไปเซมา

บางทีลมมันก็กระแทกจนกระเด้งไปข้างหน้า บางทีมันก็ปะทะมาจากข้างหน้าจนผงะถอยหลัง

ลมแรงๆแบบนี้ในชีวิตก็ไม่ค่อยเจอบ่อยนักหรอก เหลือกินจริงๆ

แล้วยังหนาวอีก

เห็นจักรยานที่เขาจอดๆไว้ล้มกันระเนนเลย เสียงลมบางช่วงก็อู้หู สนั่นดี จัง

เดินเป๋ไปเป๋มา เรื่อยๆสักพักหนึ่ง ทิวทัศน์แปลกตาแฮะ เดินผิดทางเสียอีกแล้ว ทั้งๆที่สำรวจมาก่อนแล้ว เมื่อไหร่จะเลิกหลงทางกับเขาเสียทีก็ไม่รู้

อย่างไรก็ตาม เพราะเดินมาไกลแล้ว ขี้เกียจย้อนกลับ เลยเดินไปเรื่อยๆ แล้วไปซื้อข้าวปลาอาหารมากินจากแถวๆสถานีรถไฟ ที่ไม่เข้าไปกินในร้านสักทีเพราะอาหารจานมันใหญ่ แล้วราคาก็แพง แล้วก็ยังไม่ถึงเวลาเปิดร้านด้วย

มีร้านหนึ่ง น่าเข้าไปกิน ในร้านมันจะเป็นเคาน์เตอร์ คนกินก็นั่งที่เคาน์เตอร์รอบๆ มันจะมีสายพานหมุนอาหารญี่ปุ่นมา พวกข้าวปั้นนี่แหละ เขาเรียกร้านแบบนี้ว่าไคเต็น มีมาสามสิบปีแล้ว แต่มาฮิตมากตอนโอลิมปิค เกมที่นี่ ตอนนี้แข่งกันมาก

ใครใคร่กินอะไรพอมันผ่านมาก็หยิบกิน กินเสร็จก็จ่ายเงิน ไม่มีอะไรยุ่งยาก

ร้านแบบนี้ เมื่อคราวก่อนที่มาโตเกียวสองสามวัน อาจารย์วีระพัฒน์ แห่งกลุ่มไทยเมล์ ตอนนั้นแกมาเรียนต่อ (ตอนนี้กลับแล้ว) อยู่พาไปกิน แกบอกว่ามันถูกดี แต่ร้านนั้นดูเหมือนจะมีแต่ซูชิ

ไอ้หน้าปลาดิบ หน้ากุ้งดิบ ปลาหมึกดิบ นั้นก็ไม่เท่าไหร่หรอก ที่เด็ดขาดมาากตอนนั้นก็คือหน้าหอยดอง อึ๋ยกึ๋ย

ปกติอยู่เมืองไทยน้าก็ชอบกินนะหอยดองเนี่ย

มองดูข้างนอกก็คล้ายกัน แต่พอกินเข้าไป ไม่เหมือน มันคาวกว่ากันเยอะเลย

แต่น้ากินได้

ย้อนอดีตเป็นปีเลย มาว่ากันต่อดีกว่า ไอ้ร้านอาหารจานหมุนมันยังไม่เปิด แล้วราคามันก็ไม่ถูกอย่างร้านที่เคยกินมา น้าก็เลยเดินไปร้านอาหารญี่ปุ่นประเภทซื้อกลับไปกินบ้าน ซื้อข้าวห่อสาหร่ายก่อนใหญ่ๆ เขาจัดใส่กล่องไว้สองก้อน มีไก่ชุปแป้งทอดสองชิ้นเล็ก แล้วก็ผักดอง

เดินสู้ลมมาเรื่อยๆ เจอเซเว่น อีเลฟเว่น เอาวะมันคือคอนวีเนียนสโตร์ใหญ่สุดของญี่ปุ่น มีเกือบหมื่นร้าน ลองเข้าไปดูหน่อย ได้ข้าวมาอีกกล่องขนาดกำลังกินเลยทีเดียว เห็นมีปลาชินเล็กกลมบางอยู่สองชิ้น นอกนั้นมีอะไรเป็นขลุยๆไม่รู้ แล้วก็มีไข่ปลาใส่ไว้หน่อย สีแดงๆเม็ดกลมๆใสๆน่ะ แล้วก็ซื้อไข่มาลูกหนึ่ง เดาว่าเป็นไข่ลวก มันทำกระดาษห่อแพกเกจิ้งน่ะ สวยดี

ลองกินดูก็ได้ กลางวันมื้อ เย็นมื้อ

ซื้อมา คนเก็บเงินถามอะไรก็ไม่รู้ แต่สุดท้ายก็รุว่าจะเอาตะเกียบหรือเปล่า

คำญี่ปุ่นที่แปลว่าตะเกียบนี่ความจริงเรียนแล้วนะ แต่จำไม่ได้สักที

วันนี้ใช้แต่เศษตังค์ซื้อของได้มาสองอย่างหมดไปราวๆ สามร้อยบาท

ฮ่าๆ เศษตังค์ญี่ปุ่นน่ะ บางทีหลายพันบาทเลย กรุ๋งกริ๋งอยู่ในกระเป๋า

กลับมาถึงหอก็กินข้าว อร่อยแฮะ เหมือนข้าวคลุกปลาทูนั่นแหละ ไอ้ขลุยที่ว่านั่นที่แท้ก็คือปลา วันนี้เลยสบายท้อง อาศัยน้ำปลาพริกป่นประกอบ กับแตงกวาญี่ปุ่นจากตู้เย็นอีกหนึ่งลูก

กินเสร็จก็ไม่มีอะไรทำแล้ว เตรียมหาเรื่องเขียนไอทีทะลุโลก เท่านั้นก็จบ อ้อ แต่ต้องเขียนวันนี้เลย

คุยกับน้องคนหนึ่งทางไอซีคิวจากเชียงใหม่ เขาเป็นแควนคอลัมน์น้า เขาจะมาอยู่ญี่ปุ่นปีหนึ่ง มาวันที่ ๒๙ มีนาคมนี้แหละ แหมอยากได้พริกแกงไตปลากับพริกเผาป่าจริงๆ ไม่กล้าบอกเขา แต่ก็บอกว่าติดไม้ติดมือมาด้วยนะ เดี๋ยวจะคิดถึงอาหารไทย ฮ่าๆ ลูกเล่น กะไปขอแบ่งวันหลังน่ะ

แต่น้องคนนี้เขาอยู่ที่นาโกย่า มันอยู่ครึ่งทางระหว่างโตเกียวกับโอซาก้า เลยไม่แน่ว่าจะเจอกันหรือเปล่า อยากเจอเผื่อได้อาศัย เพราะเขาพูดญี่ปุ่นได้อ่านภาษาญี่ปุ่นออก

ไปกลับโอาซาก้าค่าชิงกันเซ็นราวๆ แปดพันกว่าบาท

ไปกลับนาโกย่าก็คงสักสี่พันกว่าบาท

ถ้ามีน้ำพริกเผ็ดๆจากเมืองไทยมาด้วย คงยอมจ่าย ไม่ใช่แค่น้ำพริกอย่างเดียว แหมมันได้พูดเสียงภาษาไทยออกมาด้วยกับคนไทย ให้มันหายเหงาปากมั่ง

พรุ่งนี้ ตอนเย็นจะมีงานเลี้ยงอำลาโอมุระซัง และต้อนรับน้าด้วย

ถ้าเป็นเมืองไทยจะอ้อนหมอให้แอดมิท ล่อน้ำเกลือสักขวด

แต่นี่ไม่รู้จะทำยังไง ต้องสปีช อีกแล้ว คืนนี้คงนอนไม่ค่อยหลับ คิดว่าจะพูดอะไรดี

จะเอ็กซ์เพรส มายเซลฟ์ ไปตรงๆอย่างที่ตัวเองเป็น แบบที่อูชิยามะซังมันบอกดีหรือเปล่า

ถ้าเอากันอย่างนั้นก็ สวัสดีพ่อแม่พี่น้อง ไม่อยากพูดว่ะ ขอบคุณ ฮ่าๆๆ

ไปนั่งถองเหล้าคุยกันดีกว่า จะเปลือยหัวใจให้ดู

วันต่อไป

กลับไปเมื่อวาน

กลับหน้าสารบัญ

กลับหน้าแรก