บันทึกจากญี่ปุ่น

๖-๙ กรกฎาคม ๒๕๔๓

เละๆเทะๆ

ตื่นมาตอนเช้าของวันพฤหัสที่ ๖ กรกฎาคม ไม่ได้ไปสำนักงาน เพราะขอไว้ก่อนแล้ว โทรศัพท์เข้าไปเพื่อจะบอกอูเอโนะซัง เรื่องนัดไปกินข้าวกับเจมหมีที่ตกลงกันไว้ สงสัยจะไปกันไม่ได้ แต่โทรแล้วไม่มีคนรับสาย ก็เลยช่างมันนอนต่อไปเรื่อยๆ

ไปตื่นเอาอีกที บ่ายโมงกว่า

ออกไปซื้อข้าวมากินแล้วก็ไม่ได้ทำอะไร นอนต่อไปอีก

เย็นๆ นั่งเขียนต้นฉบับส่งสองชิ้น แล้วก็นอนต่ออีก

ตื่นมาตอนกลางคืน ออนไลน์ ทีนตี้ก็ลากยาวไปได้เรื่อย เพราะนอนมาทั้งวัน

อ้อ เจมหมี โทรศัพท์มาตอนไหนก็จำไม่ได้ว่าที่นักกันคงไปไม่ได้ เพราะเพื่อนจะผาไปมหาวิทยาลัยวาเซดะ ไปเอาเปเปอร์เรื่องเกี่ยวกับเอเอ็มเอฟ

ตกลงวันศุกร์เลยไม่มีนัด ออนไลน์ยาวจนเกือบเช้า แล้วตื่นมาตอนบ่าย ไปซื้อข้าวมากิน

ไม่คิดจะไปไหน

สาามทุ่มกว่าๆ มาออนไลน์ คุยกับอี-แฟมิลี บัดดี้โฟนทำงานได้ดีเหมือนเดิม คืนนี้น้องหมามาคุยกับพ่อตู่ น้องหมาบอกว่า พี่ฟ้าเขาไม่ค่อยว่าง

คุยกับน้องหมาก็เพลินดี เพราะ "น้องหมาเขารักพ่อตู่ที่สุดเลย"

ตกลงว่าได้คุยแต่กับน้องหมา ไม่ได้คุยกับพี่ฟ้าเลย

เอากะมันสิ

เลิกจากอี-แฟมิลี่ ก็ลากยาวไปอีกตามฟอร์ม ฝนตกหนักน่าดู พรรคพวกจากเมืองไทยรายงานข่าวเรื่องพายุ แผ่นดินไหวที่ญี่ปุ่นกันใหญ่ อือ เราอยู่นี่ไม่เห็นอะไรไหวเลย มีแต่ฝนหนัก ก็เท่านั้นเอง

หนักข้อไปกว่านั้น เพราะเดิมคิดว่า วันเสาร์จะไปเที่ยวเขาปีนเขาเสียหน่อย ไอ้ทีวีเมืองไทยก็ดันทำนายว่ามันจะมีพายุฝนหนัก แผ่นดินไหวในโตเกียวอะไรทำนองนี้แหละ เพื่อนจากเมืองไทยเขาบอกมาอีกที แล้วบอกว่าอย่าไปเลย ไม่ค่อยปลอดภัย

เออ ไม่ไปก็ไม่ไป .... เลยคุยกันไปยาวเหยียดจรดเช้า

มีเรื่องนิดหน่อย เย็นวันศุกร์ได้รับอีเมล์มาจากสำนักงาน อูชิยามะซังเขียนมาว่าอยู๋ไหน ทำอะไร เป็นห่วงความปลอดภัย ให้โทรศัพท์กลับสำนักงานด้วย

งงเหมือนกัน ก็บอกแล้วว่าจะไม่เข้าสำนักงาน มาห่วงอะไรนักหนา ตอนเย็นเลยโทรไปสำนักงานอีกที ไม่มีใครอยู่ มีแต่อูเอโนะซัง ก็แค่แจ้งข่าว แล้วบอกเลิกนัดกับเธอไปด้วย

ตื่นมาวันเสาร์บ่ายโมง ไม่มีฝนสักเม็ด อย่าว่าแต่พายุ

หิวข้าวแทบตาย อาบน้ำอาบท่าเสร็จก็เดินออกไป ร้านอาหารไทยแถวๆนี้ ร้านเรือนไทย วันนี้เปิด เจ้าของร้านเป็นคนอิสาน สั่งกับข้าวมาสามอย่าง ผัดผักบุ้ง ไข่เจียวหมูสับ แล้วก็แกงจืด

ผู้ชายหนุ่มๆ เข้ามานั่งคุยด้วย ถามโน่นถามนี่ ก็ได้รู้มาอีกอย่างว่าแถวนี้มีคนไทยอยู่ราวๆสองสามร้อยคน ส่วนใหญ่เข้าเมืองผิดกฏหมายทั้งนั้น

นั่งกินผัดผักบุ้งแกล้มเบียร์สิงห์ขวดเล็กไปจนหมดจาน อ่านมติลนสุดสัปดาห์ มีแต่เล่มเก่าๆ

แล้วเริ่มกินข้าวกับไข่เจียว แกงจืดอืดแล้วตอนนี้

สองชั่วโมงกว่า กว่าจะกินหมด เหลือแต่แกงจืด กินไม่ไหวแล้ว

เจ้าของร้านบอกว่า กินน่าอ้วนจัง แล้วบอกว่าทีหลังสั่งข้าวจานเดียวก็ได้ อือ ... เอาไว้ทีหลังละกัน

เขาชวนให้ไปงานสังสรรค์คนไทยที่อูรายาสุ วันอาทิตย์ ทำอาหารกินกัน ค่าตั๋วพันเยน น้าก็อยอากไป แต่มันคงไม่ไหว

เพราะรู้ว่ายังไงเสียคืนนี้นอนดึกอีก

ออกจากร้านมา เดินตื้อมาเลย

กลับหอสิครับ

อิ่มแล้วก็นอนมันเข้าไป ลมแรงนิดหน่อย แต่ไม่มีฝน

ลุงกับป้าเจ้าของหอ โทรมาเรียกที่ห้อง ลงไปปรากฏว่าอูชิยามะซังโทรมาอีก ถามว่าไปไหนมาไม่มีใครรู้

เอ มันจะไม่รู้ได้ยังไง ก็บอกไปแล้วกับทากากิซังว่าจะไปโอคุตามะ ไม่เข้าออฟฟิศทั้งสองวัน ถึงจริงๆแล้วจะไม่ได้ไปเพราะมันมีปัญหาก็เถอะ แต่บอกไปหมดแล้ว ไม่เห็นต้องมาตามกันนี่ ไม่ใช่เด็กอมมือนี่หว่า

อั๊วเคยไปค้างบนเขามาแล้ว คนเดียวด้วย ลื้อก็รู้ เล่าให้ฟังไปหมดแล้ว จะมาห่วงอะไรนักหนา

เขาบอกมาว่าขอโทษ คงสื่อสารกันไม่รู้เรื่อง

สงสัยพยากรณ์อากาศอะไรนี่จะมีส่วนให้มันเป็นห่วงผิดปกติหรือเปล่าก็ไม่รู้

แต่ช่างเถอะ เป็นอันว่าสบายใจกันไปทั้งสองฝ่าย

กลางคืนวันเสาร์ ได้อี-แฟมิลี กับที่บ้านอีกที ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น นอกจาก กุ้งเอารถมาที่บ้าน ซื้อหมูสะเต๊ะมา เห็นบอว่าฟ้าพอเห็นก็โซ้ยเลย ส่วนน้ำมาคุยกับพ่อ บอกว่ายังไม่หิว

ได้คุยกับกุ้งนิดหน่อย เจ้าก้านมาคุยด้วย

"อยากได้ของเล่นอะไร ลุงจะซื้อไปฝาก"

"น้องก้านอยากได้ อุลตร้าแมนครับ"

"ได้เลยลูก อุลตราแมน...ก้านสบายดีหรือเปล่า"

ตอนนี้ไม่รู้ถอยไปไหน "ขอบคุณครับ"

กุ้งมาเป็นธุระเรื่องรถราที่บ้านให้ เอาไปเคลมประกัน ทำสีใหม่ แล้วให้เอารถไปช่วยใช้ด้วยเพราะที่บ้านตอนนี้พ่อตาป่วยไม่มีคนใช้รถ

วันนี้ตอนไปกินข้าว น้าไปแวะร้านขายของเล่น เดินดู เล็งตุ๊กตาไว้ให้น้องกิ่ง คู่แฝดของเจ้าก้านเขา แต่มองหาของให้ก้านไม่ได้ เลยต้องถามกันตรงๆ

ถามกันแล้ว เจ้าน้ำบอกว่าพ่อซื้อโมเดลให้มั่ง

อือ นี่แถมพกมาอีก เมืองไทยก็มี

หมดคิวอี-แฟมิลี ก็ต่อด้วย อี ไม่แฟมิลี เพลินไปยาวจนสว่างอีกแล้ว ไม่น่าเชื่อ

หลับฝันวันอาทิตย์ มาตื่นเอาตอนบ่ายโมง อาบน้ำไปหาซื้อของกินที่ไดเอะ ได้แซนด์วิทช์ มากล่อง ข้าวไก่ชุบแป้งทอด

ถั่วแระ ข้าวโพดปิ้ง กลับมาหอนั่งกินไปเรื่อยๆ

มีเหล้าขาวติดมือมาขวด ราคาไม่แพง แต่ยังไม่ได้ลอง

กลัวจะเมาน่ะ

พรุ่งนี้ต้องไปสำนักงานอีกเหมือนเดิม...คาโนะซังจะมาหา

แล้วหลังจากนั้นก็ว่าง....ไปจนวันศุกร์มั้ง คงได้ไปบ้านนอกแถบชิสุโอกะ

ถ้าอย่างนั้น วันอังคารถึงพฤหัสทำอะไร

ถ้าเตรียมต้นฉบับทุกอย่างเสร็จได้ คงจะเดินไปตามสายน้ำกันอีก

ตามมาดูก็แล้วกัน

วันต่อไป

กลับไปเมื่อวาน

กลับหน้าสารบัญ

กลับหน้าแรก